ស្ដ្រីចំណាស់សួរទៅព្រះពុទ្ធថា៖ “ធ្វើម្ដេចទើបឈប់ក្រ?” ទ្រង់មានពុទ្ធដីកាតបយ៉ាងមានអត្ថន័យ!

716

ខ្សែជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗកើតមកមានទ្រព្យខ្សត់ទ្រព្យគ្មាននរណាអាចកំណត់បាន ដោយអ្នកខ្លះគិតថាវាអាចនឹងកំណត់ដោយព្រេងកម្មវាសនាផលបុណ្យពីជាតិមុន។ តែទោះយ៉ាងណាក្ដីយើងត្រូវផ្ដោតលើអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងក្នុងជីវិតនេះ ហើយធ្វើឱ្យវាល្អស្រស់បំព្រងតាមដែលអាចទៅរួច។

សេចក្តីស្រស់ថ្លាក្នុងចិត្តពិតជាសំខាន់ណាស់ក្នុងការធ្វើអ្វីមួយទៅកាន់នរណាម្នាក់ ហើយផលទាំងនោះប្រាកដជាតបស្នងមកវិញជាក់ជាមិនខាន ព្រោះអ្វីៗនៅលើលោកនេះគ្មានអាថ៌កំបាំងទេ បើទង្វើរយើងធ្វើអាក្រក់មិនយូរមិនឆាប់ក៏គង់តែគេដឹង ចំណែកឯទង្វើរល្អវិញមិនយូរប៉ុន្មានក៏គង់តែគេទទួលស្គាល់ដូចគ្នា ដូចនេះសូមមានចិត្តស្រស់ថ្លារៀងៗដើម្បីចាកផុតពីភាពក្រីក្រ។

មានស្ដ្រីចំណាស់ខ្សត់ទ្រព្យម្នាក់ថ្លែងសួរដោយអស់សង្ឃឹមទៅកាន់ព្រះពុទ្ធពេលទ្រង់កំពុងបិណ្ឌបាតថា៖ “បើខ្ញុំករុណាក្រខ្សត់យ៉ាងនេះ តើនឹងអាចប្រគេនចង្ហាន់ថ្វាយព្រះអង្គនិងលោកសង្ឃឯទៀតយ៉ាងម៉េចកើត? តើធ្វើម៉េចទើបអាចចាកផុតពីភាពក្រខ្សត់?”

ព្រះពុទ្ធទ្រង់មានពុទ្ធដីកាតបថា៖ “នេះមកពីអ្នកមិនចេះធ្វើទាន?”

ស្ដ្រីចំណាស់ក៏តប៖ “តើត្រូវធ្វើទានយ៉ាងម៉េចបើមិនមានទ្រព្យកាសផង?”

ព្រះពុទ្ធទ្រង់មានពុទ្ធដីកាតបថា៖ “អ្នកអាចធ្វើទានដោយរបស់ជាច្រើន មិនចាំបាច់តែទ្រព្យឬប្រាក់កាសឬក៏វត្ថុនំចំណិអីនោះទេ”

ទ្រង់មានពុទ្ធដីកាបន្តថា៖ “មុខរបស់អ្នកអាចញញឹម រីករាយ សើច សប្បាយបានដើម្បីឱ្យមនុស្សជុំវិញសប្បាយចិត្តសាយកង្វល់។

មាត់របស់អ្នកអាចប្រើវាដើម្បីនិយាយពាក្យល្អៗ លើកទឹកចិត្តមនុស្សគ្រប់គ្នាអោយរីករាយ ឬក៏លួងលោមពួកគេនៅពេលដែលពួកគេកំពុងជួបទុក្ខសោក។”

“ចិត្តរបស់អ្នកអាចបើកចិត្តអោយទូលាយ ផ្តល់ការគោរព ការជឿជាក់ និងសណ្តានចិត្ត។ រីឯភ្នែករបស់អ្នកអាចសម្លឹងមើលទៅអ្នកដទៃដោយមេត្តាធម៌។ ខ្លួនប្រាណរបស់អ្នកអាចប្រឹងប្រែងប្រើវាជាជំនួយដល់អ្នកដទៃ។”

“បើអាចធ្វើបានទាំងនេះមានន័យថាអ្នកបានធ្វើទានយ៉ាងធំធេងដល់អ្នកនៅជុំវិញខ្លួន! តាមពិតអ្នកមិនក្រទេបើអ្នកចេះធ្វើទាន! ក្រចិត្តទើបហៅថាក្រ”៕